„Karta” wydała wspomnienia Adama Uziembły, przed wojną działacza PPS, po wojnie emigracyjnego socjalisty-antykomunisty.

Książkę Adama Uziembły „Niepodległość socjalisty” wydano w serii „Świadectwa” Ośrodka KARTA i Domu Spotkań z Historią. Twarda oprawa, kilkadziesiąt fotografii, a przede wszystkim bardzo interesująca treść. Oto fragment informacji wydawniczej:

„Adam Uziembło był polskim socjalistą. Niepodległościowcem i państwowcem. Kimś, kto ustanawiał II Rzeczpospolitą, a kogo Polska powojenna nie uznała za swego. Jego aktywność to droga patrioty, który swój wyzwolony kraj chce postrzegać jako otwarty i przyjazny, nie zaś zamykający się przed obcymi. /.../ Zapisana w 1932 roku wizja Polski federacyjnej jest kapitalnym dowodem nie tylko Jego przenikliwości w widzeniu naszej części Europy, ale też – społecznej mądrości” – pisze we wstępie książki Zbigniew Gluza, Prezes Ośrodka KARTA.

„Niepodległość socjalisty” Adama Uziembły opowiada o barwnym życiu Autora od wczesnych lat dzieciństwa do II wojny światowej. „Ważne – jak zauważa Zbigniew Gluza – że Autor zdążył w większości opisać swoje wspomnienia właśnie przed II wojną, poza kontekstem późniejszych, często wypaczających dawną myśl, ideologii”.

Książka jest zasługą również córki Adama Uziembły, Anieli Uziembło, która dzieło ojca zebrała w przedstawianą teraz całość. W tomie znajduje się ponad 40 unikatowych fotografii ze zbiorów rodzinnych, a także zdjęcia wydarzeń opisywanych przez Autora.

Kiedy miałem osiem czy dziewięć lat, pierwszy raz ujrzałem „Robotnika”. Pamiętam jak ojciec siedział przy biurku, trochę bokiem i trzymał w ręku jakieś niepozorne kartki. Podszedłem i odcyfrowałem na głos tytuł wybity półkolem: „R-o-b-o-t-n-i-k”. Ojciec odłożył pismo, pociągnął mnie ku sobie i powiedział bardzo poważnie, że o istnieniu tego papierka nikt nie powinien wiedzieć. Nikt! To musi pozostać tajemnicą. Za taki papierek można zostać wysłanym na Sybir. I w jednej chwili zrozumiałem – nie, nie zasady socjalizmu, ani program PPS – nie. Tylko fakt, mus, konieczność udziału w tajemnicy. Udział ten spadł jako przeznaczenie, obowiązek. Zaszczyt? Nie, to przyszło o wiele później.

Adam Uziembło (1885-1971) – działacz niepodległościowy, publicysta, krytyk literacki, wieloletni pracownik Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa i bliski współpracownik paryskiej „Kultury” i Jerzego Giedroycia. W czasie zaborów członek m.in. podziemnej organizacji „Promieniści”, Polskiej Partii Socjalistycznej, Związku Walki Czynnej, „Strzelca”. W Polsce niepodległej został posłem na Sejm, działaczem społecznym, szefem Ligi Morskiej i Rzecznej.

Twarda oprawa, 324 s., kolorowa wkładka zdjęciowa na papierze kredowym 24 s. Książkę można nabyć tutaj [2].